Kung-fu (gung-fu) - z chińskiego "robić coś doskonale" lub poprostu "mistrz". Znane również jako chuan-fu lub chuan-shu - "sztuka pięści". Boks chiński, starochińska odmiana walki bez broni, silnie powiązana z filozofią buddyzmu i taoizmu, uprawiana w celu panowania nad własnym ciałem poprzez sztukę oddychania i władania tzw. energią wewnętrzną.
Techniki kung-fu wzorowane są na idei heksagramów z chińskiej kosmogonii oraz na wyobrażeniach postaw bojowych zwierząt (np. tygrysa, żurawia, węża, lamparta, smoka, modliszki, itp.).
Powstanie kung-fu, sięgające początków naszej ery, związane było z ekspansją buddyzmu z Indii do Chin. Pierwsze zasady kung-fu opracowano w XV w. w klasztorze Shaolin.
Wszelkie stowarzyszenia i inne organizacje związane z Kung Fu/Wu Shu, mile widziane.
Styl Chow Gar (znany także jako Jow Ga lub Hung Tao Choj Mei) – jeden z najpowszechniej aktualnie uprawianych systemów południowego Shaolin Kung Fu. Charakteryzuje się wywodzącymi się z systemu Hung Gar niskimi i stabilnymi pozycjami oraz mocną i szybką pracą rąk i nóg. Dodatkowo, cechuje się licznymi technikami kopnięć i podcięć bazujących na stylu Choy Gar.
Szkoły, stowarzyszenia oraz wszelkie inne organizacje związane ze stylem Chow Gar, mile widziane.
Choy Lee Fut - jeden z najbogatszych i najlepiej usystematyzowanych stylów Kung Fu. Powstał stosunkowo niedawno, bo w latach 30 XIX w. Pomimo swojego krótkiego czasu istnienia, zawiera wszystkie tradycje, doświadczenia oraz metody treningowe wywodzące się bezpośrednio z klasztoru Shaolin.
Szkoły, stowarzyszenia oraz wszelkie inne organizacje związane ze stylem Choy Lee Fut (Choi Li Fut), mile widziane.
Styl Hung Gar (Hung Gar Kuen) - jeden z najpopularniejszych i najbardziej cenionych systemów południowego Kung Fu. Oparty na technikach pięciu zwierząt Shaolin - Tygrysa, Żurawia, Lamparta, Smoka i Węża. Często, ze względu na bardzo duży nacisk na siłę oraz sprawność fizyczną, jaki jest weń kładziony, Hung Gar jest mylnie uznawany za styl czysto zewnętrzny. Wewnętrzne aspekty Hung Gar, oparte na Chi Kung (Qigong), adepci stylu poznają dopiero na zaawansowanym etapie nauki.
Szkoły, stowarzyszenia oraz wszelkie inne organizacje związane ze stylem Hung Gar (Hung Kuen), mile widziane.
Kategoria poświęcona wszystkim pozostałym stylom, które nie zostały wyszczególnione w odpowiednich kategoriach, a także szkołom i organizacjom reprezentującym style mieszane.
Strony internetowe poświęcone stylom Kung Fu, które nie zostały wyszczególnione w odpowiednich kategoriach, a także stylom mieszanym, mile widziane.
Styl modliszki (Tang Lang Quan) - zdecydowanie jeden z najpopularniejszych systemów Kung Fu. Wbrew powszechnej opinii, nie jest to styl naśladowczy, bazujący na ruchach tego niesamowitego owada. Wywodzi się on raczej z obserwacji zdumiewającej waleczności modliszki, a także fenomenu jej szybkości reakcji oraz siły przednich odnóży.
Szkoły, stowarzyszenia oraz wszelkie inne organizacje związane ze stylem modliszki (Tang Lang Quan), mile widziane.
Sanda jest walką sportową wywodzącą się z Kung Fu. Sanda łączy w sobie elementy boksu (oraz uderzenie pięścią po obrocie), zapasów i judo (dozwolone są wszystkie rzuty które da się wykonać w rękawicach), wszelkiego rodzaju kopnięcia (włącznie z low-kickiem i kopnięciem bocznym na udo).
Szkoły, stowarzyszenia oraz wszelkie inne organizacje związane ze Sandą (wolną walką Kung Fu), mile widziane.
Shaolin - bezsprzecznie najbardziej znany i najpowszechniej kojarzony z Kung Fu termin. Klasztor Shaolin stanowił kolebkę chińskich sztuk walki jeszcze za czasów słynnego mnicha hinduskiego Boddhidharmy. Na przestrzeni dziejów, Shaolin wytworzył bezpośrednio lub pośrednio wiele stylów Kung Fu, które do dziś czerpią z jego mądrości i tradycji.
Szkoły, stowarzyszenia oraz wszelkie inne organizacje bezpośrednio związane z tradycjami klasztoru Shaolin (zarówno północnego, jak i południowego), mile widziane.
Tai Chi (T'ai Chi Ch'uan lub Taijiquan) to orientalna sztuka relaksu, medytacji i walki. Jest systemem zharmonizowanych, płynnych, obrotowych ruchów praktykowanych dla zdrowia i wyciszenia umysłu. Doskonale opanowane techniki Tai Chi budzą wewnętrzną energię utrzymującą równowagę całego organizmu. Mogą też być użyte jako przeciwdziałanie nadmiernej ekspansji ego, a także jako bardzo skuteczna sztuka samoobrony.
Szkoły, stowarzyszenia oraz wszelkie inne organizacje związane z Tai Chi, mile widziane.